Podręcznik
użytkownika

4.9 Indywidualne projektowane apraty

W zakładce "IPA" mamy możliwość montażu zamków na zębach, która w zestawieniu z tradycyjnym, czysto manualnym procesem jest o wiele szybsza i dokładniejsza. Przede wszystkim znacznie skraca czas zaangażowania pacjenta w cały proces, ponieważ większość czynności wykonuje się używając komputera osobistego bazując na wirtualnym modelu, który odpowiada uzębieniu konkretnego pacjenta, a nie bezpośrednio na pacjencie.

Głównym elementem w panelu "IPA" jest schematyczny rozkład uzębienia. Kliknięcie na jednej z pozycji odpowiadającej pojedynczemu zębu powoduje pojawienie się zamka w oknie roboczym jeśli wcześniej nie został uaktywniony. Oczywiście można go wyłączyć odznaczając opcję "Użyj zamka". Pozycje odpowiadające wyłączonym zamkom są oznaczone na schematycznym rozkładzie kolorem.

Rys 1.

Tak właśnie można rozpocząć pracę z zamkami. Możesz również uaktywnić całą serię wybierając jeden z zestawów w sekcji "Zastosowanie dla wszystkich zębów".

Rys 2.

Największą korzyść przy ustawianiu tej funkcjonalności programu polega na tym, że można ustawić docelowe pozycje zamków dla stanu uzębienia po leczeniu a program pokaże na powierzchni każdego zęba pozycję gdzie należy przykleić zamek i pod jakim kątem. Można manipulować zamkami tak jakby były zamontowane już na drucie. De facto w programie użytkownik przesuwa/obraca ząb aby osiągnąć pożądany rezultat a program wylicza miejsce prawidłowego zamocowania zamka na tym zębie na bieżąco. Jest to coś w rodzaju postępowania odwrotnego w stosunku do tradycyjnej metody gdzie lekarz musiał wyobrazić sobie finalną pozycję zęba (po leczeniu) i samodzielnie znaleźć miejsce, w przyklejenia zamka bazując na własnym doświadczeniu.

Zamek posiada podstawowe parametry, których używa się w programie. Najważniejsze z nich to angulacja, torq i odległość rowka prowadzącego od krawędzi zęba:

Rys 3.

W obszarze roboczym możesz przesuwać każdy z zamków po powierzchni zęba. Aby wybrać zamek kliknij na niego prawym przyciskiem myszy. Wybrany zamek możesz przesuwać wzdłuż jednej z dwóch osi oznaczonych kolorem niebieskim i żółtym. Aby przesuwać wzdłuż wybranej osi najedź nad nią kursorem myszy ( wygląd kursora powinien się zmienić ) i przesuwaj zamek używając techniki drag&drop. Po każdym przesunięciu (w momencie zwolnienia klawisza myszy) pozycja zamka w przestrzeni jest korygowana tak aby zamek możliwie najlepiej dolegał do powierzchni zęba

Rys 4.

Możesz również obracać zamek wokół osi prostopadłej do czerwonego okręgu wyświetlanego w oknie roboczym. W tym celu podobnie użyj techniki drag&drop uprzednio umieszczając kursor myszy nad okręgiem.

Rys 5.

Precyzyjnych modifikacji możesz dokonać używając pól numerycznych w sekcji "Pozycja zamka" - pola "Dystans do krawędzi" i "Korekcja angulacji".

W pewnych sytuacjach może zajść potrzeba odsunięcia zamka od powierzchni zęba. Służy do tego opcja "Dopozycjonuj" (aktywuj ją przyciskiem o tej nazwie). Pokażą się dwa dodatkowe przyciski "+" i "-". Użyj ich do ustawienia dystansu zamka między jego powierzchnią bazową a powierzchnią zęba. W trybie "Dopozycjonuj" widoczne są też dodatkowe manipulatory kątowe - niebieski i żółty okrąg - które służą do obracania zamka w pozostałych osiach. Najczęściej aby ich użyć trzeba będzie wcześniej odsunąć zamek od powierzchni zęba aby obrót był możliwy.

Po zakończeniu korekty należy opuścić tryb dopozycjonowywania przyciskiem "Zakończ".

Rys 6.

W grupie "Ogólne ustawienia" zakładki IPA znajdziesz niezbędne opcje służące do rozmieszczenia zamków na drucie ortodontycznym. Wcześniej jednak musisz wybrać rodzaj łuku i dopasować jego kształt. Oczywiście późniejsze jego modyfikacje są ciągle możliwe (więcej informacji w rozdziale "Łuki"). Po przygotowaniu łuku można nałożyć zestaw zamków na łuk ilustrujący w programie drut ortodontyczny. W tym celu zaznacz opcję "Pokaż zamki na drucie".

Rys 7.

Zamki razem z odpowiadającymi im zębami dopasują swoje pozycje do wybranego łuku. DDP-Ortho wstępnie sprawdza rozmieszczenie zębów pod kątem potencjalnych kolizji i tworzy odległości między sąsiadującymi zębami możliwe jednakowe. W praktyce ząb przy tej operacji może przesunąć się zbyt daleko w stosunku do swojej pierwotnej pozycji lub może zaistnieć potrzeba umyślnego zostawienia wolnej przestrzeni w łuku. W takich przypadkach można skorygować ręcznie pozycję każdego zęba przesuwając go po łuku poprzez zmianę parametru "Dystans do poprzedniego".

Rys 8.

Jak wcześniej wspomniano najprostszym sposobem do zaprojektowania rozmieszczenia zamków na zębach jest manipulowanie każdym pojedynczym zamkiem przy włączonym wyświetlaniu łuku aż cały łuk uzębienia przybierze pożądany kształt. Po pozycjonowaniu można ponownie sprawdzić czy występują kolizje między zębami używając przycisku "Sprawdź kolizje między zębami". W dowolnej chwili można wywołać funkcję "Ułożenie zębów na drucie" klikając odpowiedni przycisk. Obie funkcje są wykonywane automatycznie gdy pierwszy raz zaznacza się opcję "pokaż zamki na drucie".

Po ustawieniu zamka możesz go "zamrozić" przyciskiem "Zablokuj". Zaakceptowanie modyfikacji wyłacza możliwość wyboru i edycji tego zamka (zamek zmieni kolor w oknie roboczym). Możesz cofnąć tą operację używając przycisku "Odblokuj".

Przycisk "Pozycja wyjściowa" przywraca domyślną pozycję zamka.

Rys 9.

Pola wyróżnione na powyższym rysunku służą do wyboru zamka. Lista "Typ" daje możliwość wyboru zestawu z jakiego pochodzi model zamka. Po wybraniu zestawu pokaże się okno dialogowe gdzie możesz wybrać czy zmiana zestawu ma dotyczyć tylko aktualnie wybranego zamka, górnej lub dolnej szczęki czy całego uzębienia. Możesz również zdecydować, czy po zmianie zachować zmodyfikowaną pozycję zamka, czy nowy model ma przyjąć pozycje domyslną.

Mimo, że każdy model zamku najczęściej przeznaczony jest dla konkretnego zęba, w programie DDP-Ortho możesz umieścić dowolny zamek na dowolnym zębie. Wyboru dokonasz używając listy wyboru "Zamek".

Niektóre zamki występują w serii w różnych odmianach różniących się parametrem Tork. Jeżeli takowe są dostepne wybierzesz je używając listy "Tork".

"Numer katalogowy" to pole tekstowe zawierające pełną techniczną nazwę wybranego zamka.

W ostatniej sekcji - "Ogólne ustawienia" możesz zdecydować które z linii pomocniczych mają być widoczne na ekranie poprzez zaznaczenie odpowiednich checkboxów. Aktywna opcja "Auto rotacja" powoduje, że po kliknięciu na jakiejś pozycji schematycznego rozkładu uzębienia (górna część zakładki) okno robocze zmieni w taki sposób, że wybrany zamek ulokuje się na środku ekranu.

Rys 10.

Przyciskiem "Generuj XML" wygenerujesz plika zawierający szczegółowe dane na temat użytych zamków i ich ustawienia. Plik ten może być użyteczny przy składaniu zamówień, komunikacji z innymi użytkownikami lub pomocą techniczną.

Po zdefiniowaniu docelowych pozycji wszystkich zamków, następnym etapem jest wygenerowanie elementu stanowiącego stelaż dla spozycjonowanych zamków.

Dostępne jest również wizualne porównanie, które pokazuje różnicę między stanem przed i po pozycjonowaniu zamków. Aby je zobaczyć idź do zakładki "Setup" i aktywuj te opcję poprzez przyporządkowanie zmodyfikowanych pozycji zębów jako pozycja "Końcowy" - kliknij przycisk "Ustaw końcową pozycję z zamków na łuku". Następnie przesuń suwak, aby zobaczyć transformację z początkowej do finalnej pozycji.

Rys 11.